مدت زمان مطالعه ۶ دقیقه

اختلالات خوردن و خطر خودکشی

اختلالات خوردن می‌تواند یک بیماری آزاردهنده و دردناک باشد، که گاهی سلامتی، شادابی، زندگی اجتماعی و دستاوردهای شغلی قربانیان را به تاراج می برد. بر این اساس جای شگفتی نیست که گفته شود، خودکشی عامل اصلی مرگ و میر افراد مبتلا به اختلالات خوردن است.

اگرچه به دلیل بروز عوارض پزشکی مبتلایان به بی اشتهایی عصبی، سوتغذیه یکی از مهمترین علل مرگ و میر در میان این افراد می باشد، اما اعتقاد بر این است که میزان خودکشی به این آمار بسیار نزدیک است. خودکشی در بیماران مبتلا به سه اختلال خوردن که بیش از سایر موارد مورد مطالعه و پژوهش قرار گرفته اند، رو به افزایش است؛ این سه اختلال عبارتند از: بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و اختلال پرخوری. اختلالات خوردن بالاترین میزان مرگ و میر را در بین اختلالات روانی دارد. در حالی که پژوهش‌ها نتایج متفاوتی را نشان داده اند، اما به نظر می رسد بیماران مبتلا به اختلالات خوردن 1.5 تا 14 برابر بیشتر از سایر همسالان خود در معرض خطر مرگ و میر قرار دارند. مرگ و میر در بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی بسیار بالاست. طی یک پژوهش جامع درباره مرگ و میر در اختلالات خوردن که اخیرا صورت گرفته است، پژوهشگران دریافتند که خودکشی شایع ترین دلیل غیرطبیعی برای مرگ می باشد. دو سوم از مرگ‌های غیرطبیعی در میان بیماران مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی و تمام افرادی که در بین بیماران مبتلا به پرخوری عصبی و اختلال پرخوری از دنیا رفتند، بدلیل خودکشی بود، این مساله محققان را به این نتیجه رساند که «خودکشی یک نگرانی عمده نه تنها در بی‌اشتهایی عصبی، بلکه در تمام اختلالات خوردن نیز بدین شکل است.»

خودکشی

خودکشی به طیف گسترده ای از افکار و رفتارها اشاره دارد. این امر می تواند نشات گرفته از ایده پردازی منفعل (انجام نشده) تا تلاش های مرگبار باشد. رفتارهای خودآزار دیگری به جز خودکشی وجود دارد که عبارتست از: آسیب رساندن به خود مانند بریدن، سوزش، خراشیدن یا صدمه رساندن به پوست. این رفتارها، که نشان دهنده‌ی تمایل واقعی فرد به مرگ نیست و غالبا به عنوان مکانیسمی برای مدیریت پریشانی عاطفی قلمداد می شوند، در این مقاله بررسی نخواهد شد. میزان خودکشی و افکار مربوط به آن برای انواع مختلفی از اختلالات خوردن متفاوت است:

بی اشتهایی عصبی

بین 20 تا 43 درصد از افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی، افکار فعلی خودکشی را اظهار می دارند. طی انجام یک پژوهش، اثبات شده است که 23 درصد از بزرگسالانی که مبتلا به بی اشتهایی عصبی بودند، در طول زندگی، افکار خودکشی را گزارش کردند. احتمال اقدام به خودکشی در بیماران مبتلا به بی اشتهایی نیز دو تا نه برابر بیشتر از همسالان است. یک مطالعه نشان داد که احتمال مرگ در اثر خودکشی در بیماران مبتلا به بی اشتهایی 18 برابر بیشتر از گروه مقایسه بود.

پرخوری عصبی

تقریبا مطالعات کمتری در مورد خودکشی و پرخوری عصبی صورت گرفته است. به نظر می رسد نتایج بدست آمده، نشان می دهد که تخمین افکار و اقدام برای خودکشی در میان بیماران مبتلا به پرخوری عصبی مشابه یا بیشتر از بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی است، اما خطر مرگ از طریق خودکشی تا حدودی کمتر گزارش شده است. بین 15 تا 23 درصد از مبتلایان به پرخوری، افکار فعلی خود را در ارتباط با خودکشی گزارش می کنند. زنان مبتلا به پرخوری عصبی هفت برابر بیشتر از زنان در جمعیت عمومی در معرض خطر خودکشی هستند.

اختلال پرخوری (BED) و سایر اختلالات تغذیه (OSFED)

اگرچه پژوهش های کمتری در مورد خودکشی در BED و OSFED انجام شده است، اما افکار خودکشی فعلی در بین بیماران مبتلا به BED یا OSFED بین 21 تا 23 درصد برآورد شده است. طی یک پژوهش که احتمال اقدام به خودکشی در بیماران مبتلا به BED پنج برابر بیشتر از همسالان بدون اختلالات خوردن بود. در پژوهشی دیگر، نشان داده شد که احتمال مرگ در اثر خودکشی در بیماران مبتلا به OSFED چهار برابر بیشتر از افراد همسن و هم جنس آنان بود.

عوامل خطر

خودکشی می تواند با هر نوع اختلال خوردن اتفاق بیفتد.] افراد مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی به دو زیرگروه اصلی محدود‌کننده و پرخوری-پاکسازی تقسیم می‌شوند.[ به نظر می رسد اقدام به خودکشی در بین بیماران مبتلا به بی اشتهایی در مقایسه با زیرگروه محدود کننده شایع تر باشد. برخی از مطالعات نشان داده اند که اقدام به خودکشی با پرخوری-پاکسازی از جمله سوء مصرف ملین ها و استفراغ عمدی مرتبط است.

خطر اقدام به خودکشی زمانی بیشتر است که اختلال خوردن با سایر اختلالات مانند افسردگی یا سوء مصرف مواد مخدر رخ دهد. با انجام بررسی ها و پژوهش ها، نشان داده شد که 80 درصد از افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی که اقدام به خودکشی کردند، به اختلال افسردگی مبتلا بوده اند. خودکشی ممکن است در میان بیماران مبتلا به اختلالات خوردن با سابقه سوء استفاده در دوران کودکی نیز شایع تر باشد. مطالعات ژنتیکی نشان داده است که بی اشتهایی عصبی و خودکشی به دلیل عوامل ژنتیکی مشترکا با هم رخ می دهند. همچنین تحقیقات دیگری نشان می‌دهد افرادی که دو یا چند بار اقدام به خودکشی کرده‌اند در معرض خطر بیشتری برای اقدام به خودکشی در آینده هستند و افرادی که قبلا برای خودکشی اقدام کرده اند، تقریباً شش ماه تا دو سال پس از اقدام خود به خودکشی در معرض بیشترین خطر برای اقدام مجدد قرار دارند.

علائم هشدار دهنده

علائم هشدار دهنده خودکشی عبارتست از:

تغییر در رفتار یا بروز رفتارهای جدید، به ویژه اگر پس از یک حادثه دردناک یا از دست دادن یک عزیز اتفاق بیفتد، حائز اهمیت است.

با افرادی که تمایل به خودکشی دارند درمورد مسائل مختلفی از جمله: در مورد تمایل به خودکشی، احساس ناامیدی و سربار بودن صحبت کنید.

رفتارهای مختلف می تواند نشانه خودکشی باشد به عنوان مثال: افزایش مصرف الکل یا مواد مخدر، جستجوی وسایلی برای پایان دادن به زندگی، گوشه گیری و انزوای اجتماعی، تغییر خواب، تماس گرفتن یا ملاقات با افراد برای خداحافظی، دادن اموال مهم، پرخاشگری و خستگی و حالاتی مانند افسردگی، اضطراب، بی تفاوتی، شرم، عصبانیت، تحریک پذیری، یا تسکین ناگهانی.

درمان

مراجعه به بهترین کلینیک روانشناسی و روانپزشکی را می توان برای درمان خودکشی در اختلالات خوردن در نظر گرفت، زیرا امنیت بیشتری را برای بیمار فراهم می کند. راهبردهای دیگر برای مدیریت کوتاه مدت بحران ها می تواند شامل افزایش نظارت و حمایت اجتماعی، حذف روش های کشنده و درمان علائم حاد روانپزشکی باشد.

هنگامی که بیمار نشان می دهد که قصد خودکشی دارد، تمرکز درمان باید پیشگیری از خودکشی باشد. رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) یک روش درمانی تایید شده تجربی است که به طور خاص برای بیماران مبتلا به خودکشی و خودآزاری به وجود آمده است. در DBT، رفتارها بر اساس یک سلسله مراتب هدف قرار می گیرند و خودکشی بالاترین اولویت برای درمان در نظر گرفته می شود.

گروه روانپزشکی و روانشناسی مهربد

گروه روانپزشکی و روانشناسی مهربد

فعالیت خود را با هدف ارائه خدمات روانشناسی و روانپزشکی توسط متخصصان و روانپزشکان مجرب و حاذق آغاز کرده است.
این مرکز با داشتن فضایی مناسب، خدماتی تخصصی نظیر روان درمانی فردی، درمان مشکلات زوج و خانواده، مشاوره انلاین، روانپزشکی سالمندان، کودکان و نوجوانان را ارائه می دهد.
همچنین به درمان بیماری هایی نظیر افسردگی، اختلالات دو قطبی، اختلالات هوشیاری، عواقب مصرف داروهای روانگردان، وسواس فکری و غیره نیز می پردازند…
برچسب ها:
مقالات مرتبط
همه چیز درباره مهرطلبی

همه چیز درباره مهرطلبی

یکی از الگو های رفتاری و شخصیتی مخرب در افراد مهرطلبی است . مهرطلبی در واقع تلاش و تقلای فرد برای دوست داشته شدن از...

حل مشکل به شکل گروهی

حل مشکل به شکل گروهی

زندگی تمام  افراد همواره با مشکلات و مسائل متعددی همراه بوده است. مطمئنا هر فرد بارها مجبور به حل مشکلات خود به...

پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.